cine politicu y social

Como vos comente en "nel nome'l pá" la segunda parte de la triloxía de "Terry George y Jim Sheridan" ye "nel nome'l fíu" y como la primer ta basada nuna hestoria real. Irlanda, 1979. Frank y Gerard, dos mozos activistes, son deteníos y condergaos; Frank a cadena perpetua, y Gerard a 12 años. Na cárcele (nos perconocíos Bloque H costruyíos pol gobiernu ingles pa los presos irlandeses del qu'hai un llibru del mesmu nome que tíen la so torna l'asturianu que vos recomiendo lleer), xunta otros 300 collacios, ñeganse a vestir l'uniforme reglamentariu, porque se consideren prisioneros de guerra. Encomienza una batalla ente la rabalbía d'unos y la presión de los otros que paez iguase cola robla un alcuerdu: los presos podrán vestir ropa de cai como aguciaben. Pero'l gobiernu estiende'l privilexu a tolos presos, nun solo a los que se consideren políticos, colo que renaz el conflictu. Na cai, la má de Gerard, enantes contraria a cualisquier violencia va averandose, cada vegada más, a les posiciones de la so nueva amiga, la má de Frank, radicalmente nacionalista inclusive facer campaña polos dixebriegos irlandeses. La pelicula averanos asina a Bobby Sands un miticu militante del independentismu irlandes encumao güei a heroe nacional. Nun voi cuntavos mas pero los que la visteis sabeis que la final la pelicula "escarabaya'l pelleyu"

Voi falar de una de les meyores pelicules de tresfondu social y politicu a peticion del collaciu trasgu. "Nel nome'l pá" ye de xuru una de les pelicules politiques mas vistes ya que tolos años echenla pela tele. Con ella "in the name of the father" Jim Sheridan y Terry George entamen cola triloxía de la hestoria actual d'Irlanda que completaríen con "nel nome'l fíu" y "the boxer". Los temes trataos nestes pelicules nun son casualidá ya que'l mesmu Terry George tuvo na carcele pola so militancia nel INLA, una escision del IRA de tendencia estremaesquierda.
LO verdaderamente triste d'esta pelicula ye que ta basada en fechos reales: Gerry Conlon foi condergau xunta so familia y amigos ensin prebes y baxo tortura.
De la pelicula pue estremase'n 3 partes:
- el Belfast ocupau, los catolicos marxinaos y la delincuencia y la seguridá en manes de la xusticia del IRA
-La guerra sucia del estau ingles contra'l IRA usando la tortura, los paramilitares y al poder xudicial pa llograr lo que quieren. Meter na carcele a quien sía pa tranquilizar a la población.
-La llucha pola verdá, pa esclariar tolo que'l estau sabia del atentau y qu'oculto nel xuiciu pa llograr un veredictu favoratible al estau.
En 2005 el primer ministru ingles pidio a la fin perdon a la familia Conlom polos erros cometíos( bono en verdá nun foron erros sinon delitos)
Si nun la visteis nun se a qu'esperais ya que ye inprescindible pa entender el conflictu d'Irlanda del norte y no tocante a la policia tién munches similitudes con otros estaos del mundu onde los drechos humanos son ñegaos cola sida de combater el terrorismu.
La prosima "nel nome'l fiu"

A CLOCKWORK ORANGE que ye'l so nome orixinal, ta basada na novela d'Anthony Burgess (hai 2 teories pal nome, una que vien d'una espresión del norte de Llondres: "ye mas raru qu'una naranxa mecanica" y otra que xugo cola pallabra "ourang" en malayu ,onde vivio l'escritor, que sinifica persona colo que'l titulu sedria "la persona mecanica") ye una de les meyores pelicules de neoyorkin Stanley Kubrick. Ye probatible que sía una de les pelicules con un fondu social mas incomprendida de la hestoria, encumada por munchos como una pelicula violenta nada mas lloñe de la rialidá ya que los personaxes rocen lo absurdu con un ensin xacíu absolutu lo que la convierte nuna feroz critica a la violencia de baldre. Pero'l llibru de Burgess y polo tantu la pelicula nun queda ehi, ya que baxo la sida de cuntar la hestoria d'Alex y los sos "drugos" desbrava la sociedá que cria a estos inadaptaos ultra-violentos y que dempues criminaliza. Alex tres ser deteníu y condergau se-y ufierta la posibilidá de sometese a un tratamientu (Ludovico) pa correxir la so personalidá col que a la fin torguen la so lliberta d'aicion convirtiendolo nun tratamientu inhumanu. Estes aiciones populistes pa "quitar de la vista la larianga" (güei vemoslo con vagabundos y drogadictos que son movidos d'un llau a otru envede solucionar el problema) avera a los estaos al totalitarismu. Lo que digo, gran pelicula pero hai que tener mas de 2 deos de frente o finaras convirtiendote nun orange skinh.ead osea "un h.ipi al que-y presta la violencia"

Nun podia entamar esti blog esnsin encamentaros la que , pamidea, ye la meyor pelicula politica: Z. Tres un nome tan curtiu escuendese la obra d'arte de Constatin Costa-gavras y l'escritor Jorge Semprún que-y echo un gabitu col guion p'adaptar el llibru del mesmu nome de Vassili Vassilikos.
Gavras y Semprún faen una declaración d'intenciones al entamar la pelicula: Cualaquier semeyanza colos acontecimientos riales, persones vives o muertes, nun ye cosa l'azar. Ye voluntariu.
Costa-Gavras y Jorge Semprún colo que se comprometen a cuntar tal y como foi l'asesinatu d'un diputau pacifista griegu Grigoris Lambrakis y la postrera investigación del xuez Khristos Sartzetakis (persona neutral ya incorrumpible dafechu) que rescamplo el tramau cospirartoriu ente l'exercitu, la policia y los grupusculos d'estrema-drecha(que novedá non?) llevandolos a xuiciu nel que los culpables foron condergaos a penes ridicules y absolución pa los oficiales qu'urdieron l'asesinatu. El presidente griegu tuvo que dimitir y tres les elleiciones nes que trunfo "xunta de centru" el guelpe d'estau de los coroneles y la postrera dictadura militar torgaron la posibilidá de rodar elli la pelicula(en verdá en nengún momentu nomase a Grecia anque la musica y los nomes nun dexen dulda) colo que foi grabada n'Arxelia qu'ayudo cola financiación del film. Nel estau español foi censurada pol franquismu, en Mexicu, Brasil, Portugal, Marruecos y en La India tamien foi censurada y en Grecia pa que cuntavos.
5 nominaciones a los oscar(que nun importa pero visten) ente ellos meyor pelicula y meyor pelicula estranxera ganando esti segundu. En cannes gano el premiu'l xurau y el meyor actor(pal que fae de xuez)
Un peliculón. Descargaivoslo

Una vegada llei que daquien entrugo a Raimundo gleyzer si yera un cineasta revolucionariu y el retruco que él yera cenciellamente un revolucionariu. El cine ye colos llibros les formes mas didactiques qu'hai de distraese y como estos unos son mas educativos qu'otros. Equi voi falar d'eses pelicules y documentales, les que nun se conformen con distraevos sinon que quieren ponevos les neurones a furrular, que rabies poles inxusticies, que te faigan salir a la cai a cuntalo, a espardelo pa que tool mundiu lo sepa y a lluchar por camudalo. El facismu, l'imperialismu, el racismu, el trabayu, el capitalismu, la homofobia, l'ecoloxismu y tolo que mos afecta como persones son trataes por esti xeneru cinematograficu que ye'l cine politicu que col documental social son muncho importantes pa la formacion del revolucionariu del sieglu XXI y son la sida cola que crie esti blog 100% politicu 100% antifacista.
ARMA LA TO MIENTE!!!